فاطمه رفیعی

حاجت فاطمه(سلام الله علیها)

رفیعی — 19:30:20 +0430 سه شنبه، 26 اردیبهشت 1391

درخانه نشسته بود. رسول خدا نگاهش کرد و
پرسید: ” فاطمه جان! چه حاجتی داری؟ اکنون فرشته وحی در کنار من است و از سوی خدا پیام آورده است تا هر چه بخواهی تحقق پذیردم.”
پیامبر (صلی الله علیه) حالت عجیبی داشت. بی قرارانه منتظر پاسخ دخترش شد، فاطمه به چهره آرام و مهربان پدر لبخند زد. لحظه ای فکر کرد و سپس
فرمود:” لذتی که از خدمت حضرت حق می برم ، مرا از هر خواهشی باز داشته است، حاجتی جز این ندارم که پیوسته ناظر جمال زیبا و والای خداوند باشم.” صورت پدر از شنیدن بهترین پاسخ ، چون گل شکفه شد.

رو به قبله نشست. دست هایش را به سوی آسمان بلند کرد. اشک از چشمانش جاری شد و صدایش سکوت اتاق را شکست
“پروردگارا ! بزرگا! به حق پیامبرانی که آنها را برگزیده ای و به گریه های حسن و حسین در فراق من، ازتو می خواهم گنهکاران شیعیان من و شیعیان فرزندان مرا ببخشایی!".

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

غربت اهل بیت

رفیعی — 13:20:30 +0430 شنبه، 16 اردیبهشت 1391

تنهایی و بی یاوری و غربت آن خانه بی پیرایه ی آسمانی را نمی توان وصف کرد. شکوه های غریبی در وطن به جایی نرسیده، برگزیدگان حق را بی یاور گذاشتند و پیشوایان دین حق را خانه نشین کردند، و حتی گریه های بیدار کننده ی بانوی آسمان ، سر مستودع الهی، عصمت ملکوتی یزدانی، جز بر کینه و نفاق آنان نیفزود تا جایی که وجود حضرت زهرا(سلام الله علیها) را سدی شکست ناپذیر در برابر سیل انحرافات خویش یافتند و به شهادتش کمر بستند.
از در سوخته بپرس!
از گل میخ های خونین بپرس!
از پهلوی شکسته بپرس!
از جنین ساقط شده بپرس!
از بازوی کبود شده بپرس!از ضربات تازیانه بر پیکر نازنین یاس کبود امت بپرس!
از دل سرشار و مالامال از غم آن پیکر مقدس مجروح بپرس!
از غم بی پدری بپرس!
از غم بی یاوری هم پرواز و هم آوازش بپرس!
از اندوه تنهایی هم سفرش علی(علیه السلام) بپرس!
از گریه های کودکان هراسانش بپرس!
از دست های مقدسی بپرس که آن قدر برای نان جوین فرزندانش، آسیا گرداند که خونین شد.
از پاهای مبارکی بپرس که در قیام عبادت پروردگارش واریس گرفت و مویرگ هایش از هم گسیخت!
از گریه های علی(علیه السلام) بر خزان بهار زندگیش بپرس!
از ناله های علی(علیه السلام) بر گل پرپر شده اش بپرس!
از تشییع مخفیانه و دفن شبانه و غربت آن شهید ولایت آن نخستین شهید مدافع امامت سوال کن!
و ازقبر بی نشان او سراغ گیر!
غربت اهل بیت را بنگرید!!!!!
برگرفته از کتاب همراه بانوی مینوی

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

گل همیشه بهارم چرا خزان شده ای

رفیعی — 11:27:55 +0430 پنجشنبه، 31 فروردین 1391

چه گنج از چه به خاک سیه نهان شده ای           گل همیشه بهارم چرا خزان شده ای
تو زهره فلکی زیر خاک جای تو نیست                  بر آر سر زلحد خشت متکای تو نیست
کنون زخانه به خوشحالی تو آمده ام                     بر آر سر که به جا خالی تو آمده ام
مرا ببر که مقامات عالیت بینم                            چگونه خانه روم جای خالیت بینم
گرفته از چه ترا خاک تیره در آغوشش                   تو ای چراغ نبوت چرا شدی خاموش
زهمسری من غم رسیده مهجور                         چه دیده ای که شدی نو عروس حجله گور
زچیست گشته ترا خاک تیره منزلگاه                    مرا برای چه بنشاندی به خاک سیاه
زجای خیز که باهم شبانه رویم                        مرا زداغ مکش خیز تا به خانه رویم
که طفلهای یتیم تو بی قرار تواند                         دو چشم من حسنیت در انتظار تواند
پس از تو عزت من شد تمام یازهرا                     دگر به من نکن کس سلام یا زهرا
این اشعار منصوب به حضرت امیر المؤمنین (علیه اسلام ) می باشد.از کتاب زندگانی 14 معصوم

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

السلام علی سیده الجلیه ، المخفیه قبراً، و المجهوله قدرا

رفیعی — 11:14:15 +0430 پنجشنبه، 31 فروردین 1391

یکی از درده ای تسکین نایافتنی برای شیعه این است که قبر دختر پیغمبر مخفی و ناپیداست. این درد والم را به که می توان گفت؟آری!
در اثر فشار و سختی در نتیجه غصب حق و محدودیت در کشاکش سوانح و حوادث دامنه داری که بار گردن آن بر دوش یگانه دختر باقی مانده 18 ساله پیغمبر بود با دلی پردرد و قلبی پر از محن و تعب وصیت کرد قبر مرا مخفی بدارید و درد دل شب مرا دفن کنید.
امیر المؤمنین (علیه السلام) پس از تجهیز زهرا (سلام الله علیها) وآن اشعار مهیجی که بر بالین زن با وفایش سرود و احساسات خود را با اشک دیده بیرون کرد نعش فاطمه را برداشت و به طرف قبر پیغمبر آمد و عرض کرد:
سلام من و دخترت بر تو که اکنون وارد بر تو می شود این همان ودیعه الهی بود که به من سپردی و در شب زفاف فرمودی ودیعه خداست به تو می سپارم من اکنون این ودیعه را به تو مسترد میدارم آن گاه گفت: واحزنا وامصیبتا
دنیا پس از تو برمن تاریک شد سپس بروضه مبارک رفت آنجا نماز بگذاشت.
که می تواند درد دل آقا را بفهمد ، که می تواند این درد را تسکین ببخشد .

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

طینت بهشتی

رفیعی — 16:00:04 +0430 شنبه، 26 فروردین 1391

یکی از فضائل بی نظیر زهرا(سلام الله علیها)ماهیت بهشتی ایشان بود.
بنابر روایاتی که از پدر بزرگوارش به مارسیده است، خمیر مایه جسمانی فاطمه( سلام الله علیها) از میوه بهشتی بوده و از همین جهت او را (انسیه الحورا) حوریه انسانی لقب داده اند.
وقتی رسول خدا (صلوات الله علیه) به معراج رفت و وارد بهشت شد، از میوه بهشتی تناول کرد و از آن میوه بود که فاطمه لباس وجود پوشید.
پیامبر اکرم(صلوات الله علیه) فرمودند: نور فاطمه(س) قبل از آفرینش زمین و آسمان بود برخی حاضران گفتند: ای پیامبر خدا، آیا او از جنس بشر است . حضرت(صلوات الله علیه) فرمودند: فاطمه(س) حوریه ای است در قالب انسان.
طینت بهشتی فاطمه(س) آثاری داشت . یکی از آنها این بود که او بوی بهشت می داد. که رسول خدا(ص) فرمود: من هرگاه مشتاق بهشت می شوم بوی فاطمه(س) را استشمام می کنم.
اثر دیگرطینت بهشتی او پاکی و طهارت آن حضرت بود که اسماء می گوید: من شاهد وضع حمل برخی از فرزندان فاطمه(س) بوده ام اما خونی از او ندیدم.
مادر انس بن مالک می گوید: فاطمه(س) هرگز خون ماهیانه و نفاسی ندید . ودر تفسیر نام بتول و طاهره به همین معنا اشاره شده است.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

والصافات صفا

رفیعی — 10:58:18 +0430 پنجشنبه، 24 فروردین 1391

هفت صف فرشته در یمین، هفت صف فرشته در یسار
                                                                        پیش رو علی و جبرئیل، پس، چهار طفل بی قرار
هفت صف فرشته سو زنان ، ضجه می زنند عشق را
                                                                        می برند روی دست خویش آیه ای کبود و داغدار
آیه کدام سوره است روی دست این فرشتگان
                                                                        این بزرگ آسمان و عرش، این غریب واره در دیار
باورم نمی شود خدا، پاره یب تن محمد است
                                                                        این که روی دوش میبرنداین فرشتگان سوگوار
آسمان تکیده می شود ، خاک غرق گریه می شود
                                                                       بادشرحه شرحه می شود، بغض کرده است ذوالفقار
شعله، شعله اشک و آه و خون، میدود زچشم ها بیرون
                                                                       هفت صف فرشته دز یمین ، هفت صف فرشته در یسار

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

قصه غصه زدا

رفیعی — 15:34:24 +0430 دوشنبه، 21 فروردین 1391

در واقعه کسا حق تعالی اهل کسا را به “فاطمه” علیهاالسلام معرفی می کند:
(هم فاطمه و ابوها و بعلها و بنوها ) (آن فاطمه و پدر فاطمه و همسر فاطمه و فرزندان فاطمه اند)
چرا؟
چرا چنین نباشد؟
مگر فرشتگان در ملکوت اعلی بهره مند از نور آن زهرا نیستند؟
مگر داور مدار مقام آنان در بارگاه قدس الهی و مقام هر صاحب مقامی به معرفت فاطمه“علیها السلام” نیست؟ او صدیقه کبراست و به معرفتش پیامبران و امتهای پیشین قرار و استمرار یافته اند.
مگر ارتقاء اعلی و افضل خلایق، در تمسک و تخلق به حقیقت آن بتول نیست؟
نبوت هیچ پیامبری به کمال نرسد ، مگر اینکه به فضل و دوستی او اقرار کرد.
مگر والدش رحمت گسترده الهی برهمه خلقت نبوده؟
و گذشته از آن مگر در وصف مقامش زبان” ما ینطق عن الهوی ان هو الا وحی یوحی” چنین گویا نیست که
” وهی روحی التی بین جنبی” فضائل الزهرا/23
فاطمه روح “قلب” من است ،
برگرفته از حدیث شریف کساء

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

حامی پدر

رفیعی — 14:56:46 +0430 یکشنبه، 20 فروردین 1391

بچه ها رو جمع کرد و به همه گفت : از امروز قانون خانه عوض می شود. از امروز هر وقت پدر وارد خانه می شود جلوی قدم های او بلند می شدید و می گفتید السلام علیک یا ابتاه
از امروز باید بگویید السلام علیک یا امیر المومنین (علیه السلام ).
تا وقتی که بیرون از خانه امیر المومنین (ع) غریب باشد و کسی سلام او را جواب نگوید ما در خانه از غربت او کم می کنیم.
این جملات گوشه ای از سخنرانی واعظی بود که صبح جمعه توی صحن امام خمینی(ره) حرم مطهر آقا وم مولایم علی بن موسی الرضا (علیه السلام) ایراد می کرد.
این سخنان بانوی دو عالم فاطمه الزهرا(سلام الله علیه) به فرزندان می گفت، وقتی که آقامون علی بن ابی الطالب (علی السلام) خانه نشین شده بود و کسی سلامش را چواب نمی گفت در آن زمان آقامون کسی را در خانه داشت که حامی و پشتیبانش باشد تا قانونی را عوض کند و مرهمی بر دل غم دیده و رنجدیده او باشد.
کاش ما هم برای آقامون صاحب الزمان (عج الله تعالی) حامی بودیم تا قانون دنیا را عوض می کردیم و مرهمی بر ای دل غریبش می شدیم.
کاش از مادرش یاد می گرفتیم که چگونه یاور ولایت باشیم . افسوس نه تنها حامی و مرهم بر دل آقامون نیستیم که خیلی وقت ها رنجی بیش برایش نیستیم و غمگین ترش می کنیم.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.